الشيخ علي اكبر النهاوندي

253

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع )

معتمدين اصحاب امام حسن عسكرى عليه السّلام بر ولادت امام عصر و مشاهدهء او به رأى العين ، در حال زندگانى آن حضرت و پس از ارتحالش در زمان غيبت صغرا ؛ چنان‌چه در كتب مؤلّفهء در غيبت و حالات آن حجّت كردگار ، وضوح اين مدّعى ، كالشّمس في رائعة النّهار است . دوّم ؛ اخبار متواترهء صادره از خاتم انبيا و ائمّهء هدى - صلوات اللّه عليهم اجمعين - كه ايضا در آن كتب ، ثبت و ضبط شده‌اند كه اگر بنا شود وجود ، حيات ، غيبت و مهدويّت فرزند صلبى حضرت عسكرى به مثل آن اخبار از كثرت عدد ، وضوح دلالت و محفوف بودنشان به قرائن قطعيّه ثابت نشود ، پس هيچ امرى در عالم ثابت نخواهد شد و هيچ ملّتى ، نتواند وجود پيغمبر خود را ثابت كند . لذا اگر يك نفر هم بر ولادت باسعادتش شهادت نمىداد و هيچ‌كس هم طلعت مباركش را زيارت نمىكرد ، كسانى كه حضرت محمد بن عبد اللّه و عترت طاهرهء او را السنهء صادقهء الهى دانسته‌اند و ساحت وجود آن ذات مقدّس را منزّه و مبرّا از شوايب كذب ، مين ، فريه و شين مىدانند ؛ اگر از روى انصاف به اخبار صادره از منابع عصمت و بشارات وارده از ينابيع طهارت درنگرند و امعان نظر نمايند ، بر وجود و حيات آن يكتا گوهر بحر وجود و يگانه فريدهء خزينهء حضرت ملك معبود ، اذعان قطعى خواهند نمود تا چه رسد كه آن اخبار با معاينهء گروهى از بزرگان دين و مشاهدهء كثيرى از مؤمنات و مؤمنين آن ولىّ حضرت ربّ العالمين مطابق و آن آثار با احساس و مشاهدهء آنان ، هم‌دوش و قرين آمده است . اگر مقصودشان اين است كه ما چگونگى ولادت و كيفيّت آن‌را به شهادت يك زن مستند مىنماييم ؛ آرى ! چنين است كه مىگويند ؛ چون بر كيفيّت ولادت آن حضرت و ساير ذوات مقدّسه از آباى كرامش ، بلكه دوستان ايشان نيز جز چند نفر زن ، شهادت نداشته و ندارند و ما طايفهء اماميّه به اين مطلب افتخار مىنماييم و كسانى كه اين معنى را وسيلهء طعن بر اماميّه قرار داده‌اند ، هنيئا لهم و لوالديهم كه مردان بسيار و ذكور بىشمار ، كيفيّت ولادت آنان را معاينه و ديدار مىنمايند .